نام: دل و دل و دل ردیف کن

شاعر: شکوه قاسم­نیا

گرافیست و تصویرگران: لیلا زرافشانی، محمودرضا رحمانی آزاد، پوریا محسنی­کیا

عکاس: اردلان فلاح

ناشر: کتاب­های ارغوانی

مجموعه: ماجراهای عمو و امیر - 3

گروه سنی: الف و ب

این مجموعه با همکاری آقای داریوش فرضیایی (عمو پورنگ) و امیرمحمد متقیان فراهم آمده و با مشارکت آقای مسلم آقاجان­زاده (تهیه کننده) و خانم شکوه فاسم­نیا انتشار یافته است.

«دل و دل و دل ردیف کن» داستان نقاشی کشیدن امیر با هفت مداد رنگی است و دل­هایی که کنار خط­کشی­ها ردیف می­کند. در پایان، امیر نقاشی خود را به پورنگ هدیه می­دهد.

«گل و شاپرک» درباره دوستی شاپرکی با گل امیرمحمد است. امیر از این­که شاپرک به گلش نزدیک شود ناراحت می­شود اما عمو به او یادآوردی می­کند که «مهمون حبیب خداس/ پس قدمش مبارک» .

در شعر «کلاه» عمو و امیر کلاهی را در خیابان پیدا می­کنند و آن را بر سر می­گذارند اما اندازه سر هیچ کدام نیست. بچه­ای که صاحب کلاه است، از راه می­رسد و «حالا امیر و عمو/ هر دو تا می­کشن آه/ چون که سر دو تاشون/ مونده دیگه بی­کلاه». این شعر را من اصلا دوست ندارم. برداشتن کلاهی که روی زمین افتاده کار درستی نیست. به علاوه وقتی صاحب کلاه پیدا شد، به جای خوشحالی، امیر و عمو ناراحت می­شوند.